بنر های حمایتی

امشب باز هم کبوتر دلم در آسمان بی کران وجودت پرواز می کند ،
بال می زند ، اوج می گیرد و بر بلندای عظمتت خیره می شود و تسبیح تو می گوید .
باز هم آسمان آبی می شود ، نوری به وسعت مهربانیت بر دل سیاه شب سایه می افکند ،
این بار هم دستان نوازشگرت مرهم بال های خسته ام می شود و
عطوفتت در تار و پود وجود بی جانم ریشه می دواند و من از تو لبریز می شوم .
مست می شوم از باده ی عشقت و بی پروا سیلی خور امواج متلاطم رحمانیتت .
کاش لحظه ای زمان می ایستاد و چشمانم بی هراس از گذر ثانیه ها بندگی خویش را
به تصویر می کشید و در نور رحمتت غرق می شد .
اما افسوس که زمان باز نمی ایستد ، ولی دل هر روز به شوق لحظه ی دیدار
شتاب ثانیه ها را طلب می کند .
چه دلنشین است قامت سیاه شب و چه دلنواز است لحظه ی آغاز دلدادگی .

(منبع: آخرین منجی)